Doorgaan naar hoofdcontent

Bouwverslag Pleasuredome 2010

Een racebaan maken van hout kan iedereen. Je moet natuurlijk niet te onhandig zijn, maar met een beetje hulp hier en daar, kunnen alle hobbyisten erin slagen om je eigen ‘droomcircuit’ te maken. Dit is een verslag, plan van aanpak, van mijn houten racebaan Pleasuredome 2010.



Stap 1 – Layout

De belangrijkste stap is gelegen in de voorbereiding van het baanontwerp. Het baanontwerp moet in de meeste gevallen worden aangepast aan de ruimte van de kamer. In eerste instantie koos ik ervoor om de baan – zoals Pleasuredome 2009 – met één kant tegen de muur te plaatsen, waardoor de racebaan prominent in het midden van de racebaankamer kwam te staan. Van dat idee ben ik afgestapt, omdat ik uiteindelijk voor een klassiek recht stuk heb gekozen en de bochtencombinatie zodanig heb afgestemd met de ruimte om plaats te creëren. Met de vorige racebaan was het erg krap in de kamer. Nu is de baan in een hoek geplaatst en is er voldoende plaats voor vier volwassen personen. De lengte van de baan is minder lang geworden, maar binnen de marge 9 – 12 meter, hetgeen volgens mij lang genoeg is voor een thuisbaan.

De breedte van de baan kiezen is ook van groot belang. Aangezien mijn racebaan ook geschikt moet zijn voor 1:24 slotcars heb ik voor de breedte van Carrera gekozen. De rijbaan, inclusief slipstroken is 40 centimeter. De afstand tussen de sporen is 10 centimeter. Het is eenvoudig: hoe breder de baan des te meer ruimte je nodig hebt. Er is daarom een groot verschil tussen baanafmetingen van Carrera en Scalextric. Je kunt meer bochtencombinaties maken met Scalextric dan Carrera op dezelfde ruimte.

Het ontwerp is gebaseerd op een ontwerp dat ik een keer met een Carrerabaan heb gemaakt. De baanstukken die ik eens in mijn bezit had, heb ik geleend om mijn ontwerp uit te leggen op de grond. Daardoor wist ik de afmetingen beter in te schatten. Ik ben wel het Carrera ontwerp afgeweken, dus het is niet mogelijk om de baan precies na te maken met baandelen van Carrera.

Stap 2 – Layout op hout

Voor de racebaan heb ik drie standaard platen Mdf gekocht. De gekozen dikte van het hout is 12 mm. In de garage heb ik twee platen in de lengte gelegd en één daarnaast. Vervolgens heb ik de Carrerabaan op de platen uitgelegd. Niet dat ik de volledige Carrerabaan als ontwerp heb gebruikt, maar wel voor de basis van Pleasuredome 2010. De uiteindelijke buitenranden van de baan heb ik afgetekend op het hout. De volgende stap was het uitzagen van de contouren.

Stap 3 – Maken van een tafel

Ik heb een eenvoudig frame, dat ik al enkele jaren voor mijn racebanen gebruik, aangepast aan de drie delen van de baan. Het frame bestaat uit balkjes en stalen tafelpoten van de bouwmarkt. De drie tafelbladen kunnen worden gedemonteerd zodat de racebaan 'verhuisbaar' is (na de verhuizing moet dan wel nieuw koper worden geplaatst, maar dat is een eenvoudig werkje). De delen zijn met balkjes aan elkaar vast gemaakt. Onder ieder deel zit een balkje en nadat de balkjes bevestigd waren, heb ik ze doorboord en voorzien van grote schroeven en moeren. Het is natuurlijk de bedoeling dat de tafelbladen zo nauwkeurig mogelijk aan elkaar aansluiten. Eventueel kan het worden opgeschuurd. Heb je een meer permanente plaats voor je racebaan dan kun je de overgang van de bladen plamuren en afschuren zodat er geen naad zichtbaar is. De naad is op mijn racebaan dus wel zichtbaar, maar is totaal geen belemmering voor het racen.

Er zijn natuurlijk veel manieren om het tafelblad aan het frame te bevestigen. Ik heb gekozen voor de simpelste oplossing. Hier en daar een beetje houtlijm en de boel zit muurvast. Op deze manier voorkom je gaten (die je later weer moet opvullen) in het tafelblad.



Stap 4 – Frezen

Voor het frezen wordt door slotracers geadviseerd niet een al te groot apparaat te kopen. Met een ‘kleine’ freesmachine kun je beter manoeuvreren. Met de meeste eenvoudige bovenfreesmachines (kosten ongeveer 100 euro) kun je een racebaan maken. Het bitje, het boortje, dat ik gebruik heb is 3 mm breed. Let hierbij even op. Als je de adviezen van Oldslotracer opvolgt en ook de kopertapeneerleger gebruikt, dan is het wellicht beter om een slotbreedte van 3,2 mm te hanteren. Kennelijk is dit een Amerikaanse maat, want ik – en andere slotracers in Nederland – hebben geen bitje kunnen vinden voor 3,2 mm. Mijn bit heeft een schachtbreedte (bevestiging van het bitje in de bovenfreesmachine) van 8 mm en dus een freesdikte van 3 mm.

Er zijn diverse methodes om te frezen. Ik denk dat Slotticar het destijds op zijn website het beste heeft uitgelegd. Of je volgt de contouren van de rijbaan of je volgt (zoals Oldslotracer.com) een plastic geleider. De laatste methode is vrij eenvoudig. De geleider wordt met spijkertjes steeds vastgezet langs het spoor waar de freesmachine langs moet gaan. Volgens mij is dat de meest gebruikte wijze van aanpak. Ik heb gekozen om de contouren te volgen.

Om de contouren te volgen moet je een plankje maken dat je onder de freesmachine bevestigt. Ik heb het plasticdeel dat onder de frees zit verwijderd en het plankje passend gemaakt voor de frees. Op het plankje heb ik de afstanden aangetekend en twee kogellagers vastgeschroefd. Het plankje kan dan langs de tafel bewegen en een groef maken op de afstand die je zelf heb vastgesteld.

Natuurlijk is het verstandig om een teststrook te maken en te oefenen met de freesmachine. Ook het ‘droog oefenen’ op de racebaan is verstandig, om verrassingen te voorkomen. Denk dan bijvoorbeeld aan de stroomdraad, dat je daar niet mee vastloopt. Met mijn bit kon ik in één keer rond en de gleuf met voldoende diepte maken. Mosler Bob stelt op zijn site dat je 3x moet frezen om met een bitje (van 3 mm) 9 mm diep te frezen. Ik heb, denk ik, een diepte van 6 mm in één keer gefreesd, zonder problemen. Ik had wel een geavanceerde bit met schroefdraad die het afzaagsel naar boven transporteert. Heel verstandig was het waarschijnlijk niet, want je loopt het risico dat het bitje te warm wordt.

Frees tegen de rijrichting is, dan kun je uitschieters eenvoudig repareren. Ik heb aan dit principe vastgehouden. De rijrichting stond voor mij vast (richting de wijzers van de klok) daarom moest ik tegen de richting in gaan frezen. Dat was niet echt handig vanwege de bediening van de frees. Ik ben rechtshandig en eigenlijk had ik het plankje met die hand willen begeleiden, maar aan- en uitknop zit ook rechts. De frees moest ik dus wel met rechts bedienen en het plankje met de linkerhand. Niet echt handig. Dat zou ik een volgende keer anders doen.

Ik vond de hoeveelheid stof erg meevallen. Als je iemand je kan begeleiden met de stofzuiger is dat handig, want de hoeveelheid stof kan het bewegen van de freesmachine beperken.

Na een scherpe bocht ging ik met de frees de mist in en maakte ik een verkeerd spoor. Deze heb ik met voor Mdf geschikt plamuur dicht gemaakt, een nacht laten drogen (vervolgens afgeschuurd) en de volgende dag het goede spoor getrokken.





Stap 5 – Verf

Na het schoonmaken (en eventueel gaten dichten, bijvoorbeeld van spijkers) van het tafelblad heb ik de baan in de grondverf gezet. Ik heb gekozen om acrylverf te gebruiken. Dit verfsoort heeft bepaalde voordelen boven olieverf. De korte drogingstijd maakt het mogelijk om snel te werken en er zijn geen stinkende of giftige oplosmiddelen nodig, want onder de kraan kun je de kwasten eenvoudig schoonmaken.

De meeste houten racebanen hebben een licht grijze kleur, maar omdat ik dat niet zo mooi vind, heb ik gekozen voor een donkergrijze kleur. Ik heb matte kleuren toegepast, want ik wil niet dat de auto spiegelt op de baan.

Verder is het kiezen van de kleuren natuurlijk afhankelijk van het resultaat wat je wilt hebben. Mijn belijning is geïnspireerd op de circuits van Paul Ricard en Yas Marina circuit in Dubai.



Reacties

Populaire berichten van deze blog

Racebaan merk keuze

Op dit moment bestaan er vier grote merken die racebanen aanbieden van goede kwaliteit. De fabrikanten zijn Carrera, Ninco, Scalextric en SCX. Ik zet niet alleen de voor- en nadelen van de vier systemen op een rijtje, maar geeft ook adviezen over de aanschaf van een startset. Dit artikel is naast de algemene informatie vooral gericht op het analoge racen.

Algemene adviezen
Ga met het maken van de baankeuze niet over een nacht ijs. Maak jouw keuze weloverwogen. Baandelen koop je niet vaak. Aan een eenmaal gekozen merk zit je min of meer vast. Probeer de verschillende merken uit bij vrienden of je winkelier. Maak geen keuze gebaseerd op de modellen van een merk. Alle 1:32 schaalmodellen kunnen gebruikt worden op alle vier belangrijke racebaanmerken.

Zoek uit of jouw favoriete racebaanshop de accessoires levert van het merk dat je in de toekomst nodig hebt. Onderdelen van auto's of extra baandelen moeten probleemloos verkrijgbaar te zijn.

Koop de grootste startset die je kan veroorlove…

Eerste indruk Carrera Digital 132

Na ervaringen met Ninco, Scalextric, Carrera, Ninco Digitaal, hout en weer Ninco (analoog) ga ik nu weer met Carrera aan de slag. Ik heb besloten om (deels) over te stappen op Carrera Digital 132.

Eind juli heb ik bij Klaas Bos in Putten een partij Carrera baandelen gekocht. Met deze baandelen heb ik een baan uitgelegd op de vloer van mijn woonkamer. Het doel was om diverse analoog modellen te testen op de Carrara ondergrond (fase 1). De hernieuwde kennismaking beviel erg goed. Mijn NSR en Slot.it modellen en BRM auto's reden erg goed op de baanstukken van Carrera. Ik was vooral blij dat de BRM auto's, die overigens schaal 1:24 zijn, omdat ze erg prettig onder controle zijn te houden op de brede baanstukken van Carrera.


De vakantie brak aan en eigenlijk was ik pas van plan om in de maand september met fase 2 te beginnen. Fase 2 is het uitproberen van een startset Carrera Digital 132. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Op de tweede vakantiedag liep ik 'toevallig…

Op zoek naar een vaste baan?

Deze geweldige cartoon werd door Aart Kramer gemaakt en ingezonden. Meer over Aart kun je vinden op zijn website Kramera.nl.